Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) είναι ένα συγκεκριμένο παθογόνο που προκαλεί μια χρόνια μολυσματική ασθένεια που ονομάζεται λοίμωξη από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, την πιο κοινή λοίμωξη μεταξύ των ανθρώπων.
Η σύγχρονη ιατρική γνωρίζει πολλές ποικιλίες αυτού του μικροοργανισμού, καθεμία από τις οποίες έχει διαφορετικές εκδηλώσεις: κονδυλώματα στο δέρμα των ποδιών, των χεριών και σε άλλα μέρη του σώματος, των γεννητικών κονδυλωμάτων στους βλεννογόνους των γεννητικών οργάνων. Ο HPV κατοικεί αποκλειστικά στο βασικό στρώμα του δέρματος και μεταδίδεται σεξουαλικά.
ποικιλίες
Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός ποικιλιών του ιού. Μερικά από αυτά δεν είναι καθόλου επιβλαβή για τον άνθρωπο. Ωστόσο, περίπου σαράντα τύποι HPV προκαλούν την ανάπτυξη κονδυλωμάτων στα γεννητικά όργανα τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. Και υπάρχουν εκείνα που προκαλούν την ανάπτυξη κακοήθων κυττάρων.
Μεταξύ όλων των γνωστών ποικιλιών του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων, οι πιο συνηθισμένοι τύποι είναι:
- HPV, που προκαλεί πελματιαία κονδυλώματα, τα οποία μοιάζουν με κάλους στην εμφάνιση.
- HPV που προκαλεί την ανάπτυξη επίπεδων κονδυλωμάτων.
- HPV, που προκαλεί την ανάπτυξη κοινών κονδυλωμάτων.
- HPV, ο οποίος προκαλεί την ανάπτυξη κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων και θηλωμάτων στα γεννητικά όργανα σε άνδρες και γυναίκες.
- HPV, που προκαλεί εξανθήματα που είναι προκαρκινικά.
Με βάση την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου, όλοι οι HPV χωρίζονται σε ασφαλείς ιούς, ιούς χαμηλού ογκογόνου κινδύνου και ιούς υψηλού ογκογόνου κινδύνου. Τα τελευταία παρατηρούνται στα γεννητικά όργανα ανδρών και γυναικών με τη μορφή κονδυλωμάτων και θηλωμάτων των γεννητικών οργάνων. Εάν εντοπιστούν αναπτύξεις αυτού του τύπου, είναι απαραίτητη η επείγουσα αφαίρεσή τους.
Πώς μεταδίδεται;
Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι εξαιρετικά μεταδοτικός. Η ίδια η μόλυνση στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται στην πρώιμη παιδική ηλικία, κατά την ενεργό εξερεύνηση του κόσμου γύρω τους από τα παιδιά, κατά την οποία εμφανίζεται βλάβη στο δέρμα του παιδιού (γδαρσίματα, γρατσουνιές). Είναι μέσω μιας τέτοιας βλάβης που οι ιοί των θηλωμάτων διεισδύουν στο σώμα του παιδιού.
Ορισμένα στελέχη του ιού προκαλούν την ανάπτυξη κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων σε ενήλικες. Ο μηχανισμός μετάδοσης σε αυτή την περίπτωση είναι αποκλειστικά σεξουαλικός. Ο ιός διεισδύει μέσω μικροτραυμάτων των γεννητικών οργάνων από τον ένα σεξουαλικό σύντροφο στον άλλο, συμπεριλαμβανομένης της πρωκτικής επαφής, καθώς και μέσω του στοματικού σεξ.
Επιπλέον, υπάρχουν αρκετοί ακόμη τρόποι μετάδοσης του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων:
- μετάδοση του ιού από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια του τοκετού. Σε αυτή την περίπτωση, η ανάπτυξη θηλωμάτων σε ένα νεογέννητο εμφανίζεται στη βλεννογόνο μεμβράνη του στόματος και του λαιμού, καθώς και στον πρωκτό και την περιοχή των γεννητικών οργάνων.
- αυτομόλυνση, κατά την οποία ο ιός μεταφέρεται κατά το ξύρισμα ή την αποτρίχωση από το ένα μέρος του σώματος στο άλλο.
- μετάδοση του ιού με οικιακά μέσα (στο ντους ή στην πισίνα).
Συμπτώματα
Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός υγιούς ατόμου είναι σε θέση να ξεπεράσει τη δραστηριότητα του ιού σε πρώιμο στάδιο της ανάπτυξής του και επομένως στις περισσότερες περιπτώσεις ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων δεν εκδηλώνεται με κανέναν τρόπο. Η μειωμένη ανοσία επιτρέπει στον ιό να γίνει πιο ενεργός, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση χαρακτηριστικών κλινικών συμπτωμάτων. Έχοντας συγκεντρωθεί σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο δέρμα ή τη βλεννογόνο μεμβράνη, οι ιοί διαταράσσουν την αναπαραγωγή των κυττάρων, επιταχύνοντας τη διαίρεση τους. Σε αυτή την περίπτωση εμφανίζονται αναπτύξεις που χαρακτηρίζουν την παρουσία του ιού στον οργανισμό. Οι αναπτύξεις μπορεί να έχουν τη μορφή θηλωμάτων, κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων και κονδυλωμάτων.
Το θηλώμα είναι μια μαλακή, επιμήκης ανάπτυξη που συνδέεται με το δέρμα με ένα μίσχο. Τις περισσότερες φορές, τα θηλώματα σχηματίζονται κάτω από τους μαστικούς αδένες στις γυναίκες, στις μασχάλες, στη βουβωνική χώρα, στο λαιμό και σε ορισμένες περιπτώσεις στο πρόσωπο. Ο αριθμός και το μέγεθος των θηλωμάτων αυξάνεται ραγδαία.
Οι μυρμηγκιές είναι στρογγυλές, σκληρές, τραχιές αναπτύξεις με σαφώς καθορισμένα όρια με διάμετρο από 2 mm έως 1 cm. Σχηματίζονται πιο συχνά στα χέρια, τους αγκώνες και τα γόνατα.
Το Condyloma acuminata είναι μάλλον μαλακές αναπτύξεις με τραχιά επιφάνεια, που συνδέονται με το δέρμα με μίσχο. Τις περισσότερες φορές σχηματίζονται στην περιοχή των εξωτερικών γεννητικών οργάνων και του πρωκτού. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων είναι η ταχεία ανάπτυξη με τη μορφή συστάδων ή κουνουπιδιού.
Στις γυναίκες
Όταν εισέρχεται στο σώμα μιας γυναίκας, ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων προκαλεί την εμφάνιση κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων ή θηλωμάτων των γεννητικών οργάνων (μεταξύ 15 και 30 ετών) και επίσης συχνά οδηγεί στην ανάπτυξη διάβρωσης και δυσπλασίας του τραχήλου της μήτρας. Τα πρώτα νεοπλάσματα εμφανίζονται, κατά κανόνα, μέσα σε τρεις μήνες από τη στιγμή της μόλυνσης και εντοπίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις στα μικρά χείλη, στον αυχενικό σωλήνα, στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό και στη στοματική κοιλότητα. Η μόλυνση μπορεί να ζήσει στο γυναικείο σώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να εμφανίζεται με κανέναν τρόπο. Η έναρξη της εμμηνόπαυσης ενεργοποιεί τον ιό, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει κακοήθεια στα κύτταρα της βλεννογόνου μεμβράνης των γεννητικών οργάνων.
Στους άνδρες
Χαρακτηριστικό γνώρισμα του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων στους άνδρες είναι η μακροχρόνια και ασυμπτωματική ανάπτυξη της νόσου. Στο πλαίσιο της σταθερής ανοσίας, ο ιός δεν έχει εξωτερικές εκδηλώσεις. Ωστόσο, παράγοντες όπως η υποθερμία, η υπερβολική εργασία και οι μολυσματικές ασθένειες μπορούν να μειώσουν σημαντικά το επίπεδο ανοσίας, το οποίο από μόνο του θα οδηγήσει στην εμφάνιση των πρώτων κλινικών σημείων με τη μορφή όγκων στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Οι άνδρες μπορούν να αναπτύξουν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων (θηλώματα των γεννητικών οργάνων), ο αγαπημένος βιότοπος των οποίων είναι ο πρωκτός και το πέος. Οι άνδρες μπορεί επίσης να εμφανίσουν θηλωμάτωση του λάρυγγα σε υποτροπιάζουσα μορφή.
Θεραπεία του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων
Η σύγχρονη ιατρική δεν έχει ούτε ένα ειδικό φάρμακο που να μπορεί να καταπολεμήσει τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Οι περισσότερες από τις αναπτύξεις μπορεί να εξαφανιστούν από μόνες τους σε διάστημα 6 μηνών έως 3 ετών. Ένας τύπος ιού που είχε μεταφερθεί προηγουμένως αναπτύσσει δια βίου ανοσία στο σώμα.
Η θεραπεία του HPV στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν στοχεύει στην εξάλειψη του παθογόνου παράγοντα, αλλά στην εξάλειψη των εξωτερικών εκδηλώσεων της δραστηριότητάς του. Τα κονδυλώματα και τα θηλώματα αφαιρούνται σε περιπτώσεις που προκαλούν αισθητική ενόχληση ή γίνονται επώδυνα. Η αφαίρεση των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων είναι υποχρεωτική τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες. Οι κύριες μέθοδοι απομάκρυνσης είναι: ηλεκτροπηξία με ηλεκτρικό ρεύμα, κρυοκαταστροφή με υγρό άζωτο.
Η θεραπεία των θηλωμάτων και των κονδυλωμάτων περιλαμβάνει τη χρήση των ακόλουθων ιατρικών διαδικασιών:
- καθημερινή θεραπεία κονδυλωμάτων με διάλυμα σαλικυλικού οξέος 20% για μεγάλο χρονικό διάστημα.
- ενέσεις στην πηγή μόλυνσης.
- τοπική θεραπεία κονδυλωμάτων με κρέμες.
- καυτηριασμός θηλωμάτων και κονδυλωμάτων με ειδικά παρασκευάσματα.
- κρυοθεραπεία (αφαίρεση όγκων σε 3-4 συνεδρίες).
- θεραπεία με λέιζερ (1-3 συνεδρίες).
Θεραπεία με λαϊκές θεραπείες
Η θεραπεία του HPV περιλαμβάνει τη χρήση μεθόδων παραδοσιακής ιατρικής. Τα πιο κοινά από αυτά περιλαμβάνουν:
- θεραπεία κονδυλωμάτων με χυμό φελαντίνης, πικραλίδας, πράσινου μήλου, αλόης.
- κομπρέσες από χυλό που παρασκευάζεται από φύλλα λάχανου λαγού, κατεψυγμένη σορβιά, σκόρδο, Kalanchoe.
- λουτρά με ισχυρό έγχυμα από υπερικό και χαμομήλι.
- θεραπεία κονδυλωμάτων με αφέψημα φλοιού ιτιάς σε ξύδι.
Δεν πρέπει να περιμένετε άμεση ανάκαμψη από τη θεραπεία με λαϊκές θεραπείες. Αυτή είναι μια μακρά και επίμονη διαδικασία. Αλλά η υπομονή και η επιμονή θα ανταμειφθούν με θετικά αποτελέσματα.